پرواز
من به این همه نمی اندیشم
ساده و بی آلایش
اینجا گاه خانه من است ، گاه نفسگاه کوچکی است و گاه صندوق کوچک اسرار برای حس های جوشان تفکر های پریشان.
۱۳۸۸ اسفند ۲۴, دوشنبه
آتش
به کجا برم دلم را که مرا سروری باشد
به کدام غم بسوزم که زجان جداست هنوزم
دل من به شوق اتش ، زسرش دود خیزیده
مه من کجا غنوده ، که برد مرا به خوابش
من از این چشمه سرد به خیال او خروشم
تب گرم آتشینم زخیال او رمیده است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
پیام قدیمی تر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
بايگانی وبلاگ
▼
2010
(3)
▼
مارس
(2)
آتش
از به کار بردن کلمات شنیع علیه زنان ، لااقل درحوال...
◄
فوریهٔ
(1)
صفحات
صفحه اصلی
دنبال کننده ها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر