ساده و بی آلایش

اینجا گاه خانه من است ، گاه نفسگاه کوچکی است و گاه صندوق کوچک اسرار برای حس های جوشان تفکر های پریشان.

۱۳۸۸ اسفند ۲۴, دوشنبه

آتش

                                    به کجا برم دلم را که مرا سروری باشد

                                                                      
   به کدام غم بسوزم که زجان جداست هنوزم

     دل من به شوق اتش ، زسرش دود خیزیده

مه  من کجا غنوده ، که برد مرا به خوابش
       من از این چشمه سرد به خیال او خروشم

                 تب گرم آتشینم زخیال او رمیده است



هیچ نظری موجود نیست: